Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z 1323 roku, kiedy nosił nazwę Zamek Wawrzyn [hrad Varín]. Dopiero od 1384 r. wspominany jest jako Zamek Stary, w odróżnieniu od wybudowanego w pobliżu na początku XIV w. nowego zamku – Streczno. Do dziś używana jest też dawna skrócona nazwa „Starhrad”.
Zamek składa się z dwóch części – w Górnej umieszczono zamek właściwy ze zwężającą się wieżą, z którą połączona jest w części południowej druga, mieszkalna wieża. Na wschód od wieży, w podgrodziu znajdowały się pomieszczenia mieszkalne załogi wojskowej i budynki gospodarcze, tworząc wysuniętą część systemu obronnego Zamku. Podgrodzie zamykała fosa przypominająca kształtem szyję, ponad którą prawdopodobnie wybudowano most. W części Dolnej Zamku (północnej) stanęły młodsze wiekiem upewnienia i budowle.
W czasie trwania Słowackiego Powstania Narodowego [jesień 1944 r.] Zamek Stary był miejscem walk. Począwszy od połowy XVIII w. niszczeje, aż popadł w ruinę. Aktualnymi właścicielami Zamku są potomkowie rodu Pongrác; wejście jest bezpłatne.

Czy wiesz, że …?
Ród Pongrác i jego potomkowie są właścicielami Zamku od ponad 570 lat. Najbardziej znanym członkiem rodu był Pongrác z miasta wówczas zwanego sv. Mikuláš [Św. Mikołaj]. Zasłynął on jako dowódca zamków na Morawie – Brumov i Sehradice, z których bronił dawne Węgry przed najazdami husytów. Wielką sławę przyniosło mu zwycięstwo w bitwie z Turkami pod twierdzą Smederevo. Po śmierci cesarza Zygmunta Luksemburskiego stał się rycerzem-rozbójnikiem plądrującym wraz z innymi głównie majątki królewskie i łupiącym ich mieszkańców. Jego siedzibą był w tym czasie Zamek Brancz [Branč]. W 1446 r. Kapituła Nitrańska mianowała go właścicielem Zamku Starego i Zamku Streczno.