Zamek Sulów jest ulubionym celem turystów. Uważany jest za najbardziej niedostępny zamek w Poważu. Jego ruiny leżą na wysokości 660 m n.p.m. Ta złożona budowla została wbudowana w skaliste otoczenie, dlatego stanowi niezwykle cenny i interesujący zabytek techniki i architektury. Ze względu na położenie zamek nazywany był „Orlim Gniazdem”, a ze względu na sposób jego budowy – „Jaskółczym Gniazdem”. Dokładna data rozpoczęcia budowy zamku nie jest znana. Pierwsza pisemna wzmianka o Zamku pochodzi z 1470 r., kiedy to budowla istniała już w mniejszej skali i kiedy król ówczesnych Węgier – Maciej Korwin – zezwolił Eliášowi Súľovskému na wzmocnienie i rozbudowę Zamku, czyli stworzenie twierdzy, poprzez dodanie murów, wież, wałów i fos, czyniąc go zamkiem obronnym. W XVI wieku wpływy w regionie Považie umocnili członkowie rodu Podmanickich z Zamku Bystrickiego. Interesowali się także Zamkiem Súľov i dlatego nie zgadzali się z decyzją króla Ferdynanda I Habsburga o przekazaniu go Sebastiánowi Sirmiensisowi. Na znak swego protestu Rafael Podmanický kazał podpalić zamek w trzech miejscach podczas uroczystego przejęcia majątku przez nowych właścicieli 29 grudnia 1550 r. w obecności zaproszonej szlachty, sąsiadów i innych ważnych gości.
Zamek składał się z dwóch części – Zamku Górnego i Zamku Dolnego, które połączone były tunelem wykutym w skale. Na Zamku Górnym znajdowała się cysterna na wodę o głębokości 3 metrów, wieża widokowa oraz część reprezentacyjna i mieszkalna. Oprócz tego na Zamku mieściły się: kuchnia, piekarnia, gabinet, magazyn zboża i mąki, zbrojownia, stajnie, skarbiec z archiwami rodzinnymi i piwnice. Pierwotna droga dojazdowa nie była identyczna z obecnym wejściem do Zamku, lecz prowadziła od strony południowej. Polihistor Matej Bel w swoim dziele dotyczącym Zamku w Trenczynie pisze, że brama, przez którą wchodziło się na Zamek Súľov, była wykuta w skale i miała wysoki, drewniany most zwodzony, który sam w sobie nie był aż tak wysoki, jak głębia, która go otaczała. W 1759 roku właściciele nie mieszkali już w Zamku, lecz w dworach leżących poniżej Zamku. W 1763 roku Zamek został poważnie uszkodzony przez trzęsienie ziemi, którego epicentrum
znajdowało się w mieście Komarno, a także przez późniejsze trzęsienie ziemi z1858 roku, którego epicentrum ustalono w mieście Żylina.
W 1780 roku Zamek nie był już strzeżony i od tego czasu opustoszał i zniszczał. Z pierwotnej budowli przetrwało jedynie kilka nieciągłych ścian i fundamentów wykutych w skale. Niestety, już w połowie XVIII wieku Matej Bel nazwał zamek ruiną, a Alexander Lombardini w drugiej połowie XIX wieku stwierdził, że pozostałości zamku trudno rozpoznać, patrząc ze wsi gołym okiem. Zamek Súľov stał się Narodowym Zabytkiem Kultury w 1963 roku.